Το μάθημα της Τεχνολογίας

Περιγραφή του μαθήματος και για τις τρείς τάξεις του Γυμνασίου.

Με την εισαγωγή του μαθήματος της τεχνολογίας στην Γ΄ Γυμνασίου «ολοκληρώνεται» η υποχρεωτική εκπαίδευση των μαθητών, πετυχαίνοντας τους στόχους και τον σκοπό του μαθήματος.

Σκοπός της διδασκαλίας του μαθήματος της τεχνολογίας είναι η απαραίτητη για το σύγχρονο μαθητή εξοικείωση με το τεχνητό τεχνολογικό περιβάλλον στο οποίο ζει ανεξάρτητα από μελλοντικές επαγγελματικές επιλογές. Ο κοινός πολίτης για να λειτουργήσει στη σύγχρονη κοινωνία θα πρέπει να έχει βασικές τεχνολογικές γνώσεις και δεξιότητες.

Η τεχνολογική εκπαίδευση μπορεί να βοηθήσει ώστε να αντιμετωπισθεί το κενό που υπάρχει μεταξύ της εξάρτησης από την τεχνολογία αφενός όλων των διαστάσεων της σύγχρονης ζωής και της έλλειψης ικανοτήτων και γνώσεων αφετέρου.

Η τεχνολογική εκπαίδευση εμπεριέχει και την αξιοποίηση του σύγχρονου εργαλείου που είναι οι υπολογιστές και το παγκόσμιο δίκτυο internet, για συλλογή και επεξεργασία πληροφοριών που αποτελούν τη βάση για την επίλυση οποιουδήποτε τεχνολογικού προβλήματος.

Σε μια εποχή έκρηξης της γνώσης και ιδιαίτερα στον τομέα της τεχνολογίας ο καθηγητής δεν είναι δυνατόν να αποτελεί την μοναδική πηγή πληροφόρησης όπως στα παραδοσιακά μαθήματα που διδάσκει έναν περιορισμένο αριθμό σελίδων τις ίδιες κάθε φορά για χρόνια και που υποχρεώνονται να αποστηθίσουν οι μαθητές.

Στο μάθημα της τεχνολογίας  ο καθηγητής έχει τον ρόλο του διευκολυντή των μαθητών στην επίλυση τεχνολογικών προβλημάτων στην πράξη, του μάνατζερ της εκπαιδευτικής διαδικασίας.  Ο καθηγητής στην περίπτωση αυτή έχει έναν πολύ δυσκολότερο ρόλο, συγκριτικά με τα παραδοσιακά μαθήματα που διδάσκει εκ του ασφαλούς με περιορισμένη και συγκεκριμένη ύλη ορισμένων σελίδων,  διότι στις περισσότερες περιπτώσεις μαθαίνει και ο ίδιος.

Η χρησιμοποιούμενη στην πράξη τεχνολογία αποσύρεται με ρυθμούς 7% το χρόνο, γεγονός που σημαίνει ότι κάθε δέκα χρόνια θα έχουμε νέα τεχνολογία που δεν γνωρίζουμε σήμερα.

Για τους λόγους αυτούς στο μάθημα της Τεχνολογίας δεν διδάσκεται συγκεκριμένη ύλη αφού η τεχνολογία είναι άπειρη, αλλάζει ραγδαία, και η οποιαδήποτε επιλογή για διδασκαλία συγκεκριμένης ύλης, θα ήταν άνευ σημασίας, αφού θα αποτελούσε ένα απειροελάχιστο ποσοστό της διαθέσιμης τεχνολογικής γνώσης. Επιπλέον και η όποια επιλογή συγκεκριμένης προς διδασκαλία ύλης, θα ήταν μια αυθαίρετη επιλογή.

Προβλέπεται η εφαρμογή εκπαιδευτικών διαδικασιών μέσω των οποίων οι μαθητές μελετούν διάφορα τεχνολογικά προβλήματα, κατασκευάζουν διάφορα τεχνολογικά προϊόντα χρησιμοποιώντας μια ποικιλία εργαλείων και υλικών καθώς και τεχνικά σχέδια, γράφουν τεχνικές εκθέσεις σχετικά με τις κατασκευές τους, κάνουν παρουσιάσεις σε αυτοδιοικούμενα σεμινάρια στην τάξη, αξιοποιώντας το ευρύτερο δυνατό φάσμα πηγών πληροφόρησης από το τεχνολογικό τους περιβάλλον συμπεριλαμβανομένου και του παγκόσμιου δικτύου Internet.

Οι μαθητές χρησιμοποιούν στα έργα , τις κατασκευές και τις μελέτες τους  συνθετικά και κατά ολιστικό τρόπο γνώσεις από όλους σχεδόν τους εκπαιδευτικούς τομείς και μάλιστα κατά τρόπο παράλληλο προς την πραγματικότητα :  Τεχνικό σχέδιο, χρήση εργαλείων και ανάπτυξη δεξιοτήτων, εξέταση εναλλακτικών λύσεων για τη χρήση υλικών με βάση τις ιδιότητες, την ποιότητα και την αξία τους, εμπλέκονται σε διαδικασίες χρήσης και συντήρησης τεχνολογικών προϊόντων και παραγωγικών διαδικασιών, εξετάζουν τις οικονομικότερες κατασκευαστικές λύσεις ως προς τα υλικά, τον εξοπλισμό, τις εργατο-ώρες που απαιτούνται, τη διάρκεια ζωής και το κόστος χρήσης και συντήρησης του προϊόντος που κατασκευάζεται.

Για την κριτική εξέταση εναλλακτικών τεχνικών λύσεων οι μαθητές αξιοποιούν γνώσεις μαθηματικών, χημείας, φυσικής, ξένων γλωσσών για να προσεγγίσουν πηγές πληροφόρησης και να γράψουν τεχνικές εκθέσεις κλπ.

Συγκεκριμένα , όλοι οι μαθητές εφαρμόζουν στην Α’ Γυμνασίου τη μέθοδο της Ατομικής Εργασίας,  στη Β’ Γυμνασίου τη μέθοδο της Ομαδικής Εργασίας, και στην Γ΄Γυμνασίου τη μέθοδο «Έρευνα και Πειραματισμός».

ΣΚΟΠΟΙ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ

1. Δημιουργία ενεργών πολιτών εξοικειωμένων με μεθόδους επίλυσης τεχνολογικών προβλημάτων, που θα μπορούν να αναζητούν και να βρίσκουν τεχνολογικές πληροφορίες, να τις χρησιμοποιούν και να τις επεξεργάζονται, αλλά και να δημιουργούν νέα γνώση .
2. Προσαρμογή του εκπαιδευτικού συστήματος στις απαιτήσεις της σύγχρονης κοινωνίας – για να γίνει ο Έλληνας ανταγωνιστικός στον τομέα της Τεχνολογίας και να ασχοληθεί με την έρευνα.
3. Δοκιμή των γνώσεων που αποκτήθηκαν σε άλλα μαθήματα, με αποτέλεσμα την εμπέδωση των γνώσεων και απόκτηση νέων.
4. Κατανόηση των ρυθμών ανάπτυξης της έρευνας και της Τεχνολογίας και των ορίων της.
5. Προβληματισμός πάνω στις θετικές και αρνητικές επιπτώσεις που έχει η ανάπτυξη της Τεχνολογίας τόσο στις δομές και τις αξίες της κοινωνίας όσο και στο περιβάλλον.
6. Να σταματήσει η απαξίωση των τεχνικών που υπάρχει στην Ελλάδα (άσχετα από το αν είναι καλή ή μέτρια η οικονομική τους κατάσταση).
7. Να δοθεί η ευκαιρία σε άτομα που είναι ταλέντα και έχουν συγκεκριμένες δεξιότητες να τις ανακαλύψουν και να τις αξιοποιήσουν μελλοντικά.
8. Εξίσωση των δύο φύλλων στην Τεχνολογία.
9. Να αποκτήσουμε κριτική σκέψη σαν καταναλωτές και να μην παρασυρόμαστε από τις διαφημίσεις.